Kullanıcı Adı Şifre
Üye olmak istiyorum!                Şifremi unuttum!
Yıl: 14
Sayı: 1748




Ülkemizde düzenlenen Müzik Festivalleri hakkında ne düşünüyorsunuz?

Halkın müzik zevkinin kalitesinin yükseltilmesinde bir katkısı yoktur.
Lokal müzik eylemleridir, sınırlı sayıda dinleyici kitlesine hitap etmektedir.
Sayıları çok azdır, bu nedenle artırılmalı, daha geniş halk kitlesine ulaşılmalıdır.
Müzik Festivallerine yapılacak akademik işbirliği ile eğitim-öğretim hüviyeti kazandırılmalıdır.
Ülkemizde yeterli sayıda müzik festivali yapılmakta ve yeterli sayıda dinleyiciye ulaşmaktadır.
Ülkemizin daha önemli sorunları var, şimdi festivalin sırası değil.

Sonuçları gör

Geçmişteki Anketler



 
Tavsiye Adresleri
Birden fazla adresi enter tuşunu kullanarak alt alta ekleyebilirsiniz.
 
E-Posta Adresiniz
Adınız Soyadınız
Notunuz
 
 








Şu an 96 müzisyen gazete okuyor
 
 
Sarp Dakni
 
 
Yayımlanan Sayı : 1506

Ateş dansçılarına uçan tekme! - 01.10.2012





Popüler müziğin kayıtsız/şartsız hepsi birbirinden sevimsiz üstelik çirkin mi çirkin apaçi tanrıçalara (isim vermeyelim, sonra kıyamet kopuyor) teslim olduğu şu acımasız dünyada insanın kulağı biraz da ‘şekerleme pop’ aramıyor değil. Sizi düşünmeye zorlamayacak, içi bomboş aşk hikâyeleri anlatan, radyoda çaldığında direksiyon başında eski bir çamaşır makinesi merdanesi gibi sağa sola kıvrıldığınız cinsten... Carly’nin ikinci stüdyo albümü ‘Kiss’ işte tam da böyle bir prodüksiyon. Sakız gibi çiğnedikten sonra şekeri bitince yağlı kâğıda sarıp vedalaşmak gerek.
‘Call Me Maybe’ efsanesinden uzun uzun bahsetmemize gerek olmamalı. ‘Albüm ya da single satın almak’ eyleminin çoktan tarihe karı
şğı, neredeyse herkesin tek gözünde siyah bir bant olduğu günümüzde ‘Call Me Maybe’, 8.5 milyon barajına ulaşarak tüm zamanların en çok dijital kopya satan şarkılarından biri olmakla kalmadı, Gotye’nin marş gibi ezberlenen ‘Somebody That I Used To Know’unun 10 milyonluk çılgın rekorunun ardından yılın en çok satan ikinci şarkısı da oluverdi. İlk dinlemede son derece sıradan bir pop şarkısı hissi veren ‘Call Me Maybe’, ikinci dinlemeden sonra beyninizin içine virüs gibi yerleşiyor. Ve daha korkuncu da dilinize fena şekilde yapışıyor. Zombilerin arasına hoş geldiniz. Kolaysa aklınızdan ve ağzınızdan çıkarmayı deneyin bakalım! Anlaşılan o ki Amerikan Olimpiyat Yüzme Takımı için de durum farklı değil. Bu şarkının üzerine kurguladıkları ve internette fırtınalar estiren hatıra videosundan haberiniz vardır muhakkak. Peki ya Connecticut New Haven’daki gönüllü 3Penny Chorus and Orchestra’nın çoksesli inanılmaz denemesini hâlâ izlemediniz mi yoksa! Hazır video demişken, ‘Call Me Maybe’nin sadece Carly’nin resmi Youtube sayfasında an itibariyle 275 milyon kez izlenmiş olduğunu da hatırlatalım. İtiraz bayrağınızı çekmeden önce neyle karşı karşıya olduğunuzu bilin...
Aslında bir folk
şarkısı olması düşünülerek yazılan ancak kendini bir anda pop/disco temalı bir gençlik mitine dönüştüren ‘Call Me Maybe’ dışında albümde ikinci bir bomba bulamadık. ‘Kiss’ için bir süre sonra sarkıyor, biraz da bunaltıyor bile diyebiliriz. Zira tüm şarkılar ‘Call Me Maybe’den türetilmiş gibi. Düzenlemelerin hepsi birbirinin aynı. Tempo hemen hemen hiç değişmiyor. Size döndüre döndüre aynı şarkı çalıyormuş hissi veriyor ki bu da bir süre sonra ilk gördüğünüz duvara kafa atmanıza bile sebep olabilir. İşin sonunda bu albüme bayılmadık doğru. Ama yine de elinizi sallasanız elli ateş dansçısına çarptığınız şu fena günlerde 15 yaşındaki tatlı kızlar için yapılmış sıradan bir pop albümü bile bazen insana ilaç gibi gelebiliyor. Anladınız siz!

 

 

 

0 adet yorum yazılmıştır. Yorumları okumak yada yorum yazmak için sisteme giriniz.



Yazıyı Tavsiye Et
 
Tavsiye Adresleri


Birden fazla adresi enter tuşunu kullanarak alt alta ekleyebilirsiniz.

E-Posta Adresiniz
Adınız Soyadınız
Notunuz

Tüm Hakları Saklıdır © 2005-2019