Kullanıcı Adı Şifre
Üye olmak istiyorum!                Şifremi unuttum!
Yıl: 14
Sayı: 1748




Ülkemizde düzenlenen Müzik Festivalleri hakkında ne düşünüyorsunuz?

Halkın müzik zevkinin kalitesinin yükseltilmesinde bir katkısı yoktur.
Lokal müzik eylemleridir, sınırlı sayıda dinleyici kitlesine hitap etmektedir.
Sayıları çok azdır, bu nedenle artırılmalı, daha geniş halk kitlesine ulaşılmalıdır.
Müzik Festivallerine yapılacak akademik işbirliği ile eğitim-öğretim hüviyeti kazandırılmalıdır.
Ülkemizde yeterli sayıda müzik festivali yapılmakta ve yeterli sayıda dinleyiciye ulaşmaktadır.
Ülkemizin daha önemli sorunları var, şimdi festivalin sırası değil.

Sonuçları gör

Geçmişteki Anketler



 
Tavsiye Adresleri
Birden fazla adresi enter tuşunu kullanarak alt alta ekleyebilirsiniz.
 
E-Posta Adresiniz
Adınız Soyadınız
Notunuz
 
 








Şu an 34 müzisyen gazete okuyor
 
 
Sarp Dakni
 
 
Yayımlanan Sayı : 1504

Çalı çırpı yuvam, iyi kötü kocam... - 24.09.2012





Hayır, durun! Başlık sizi yanıltmasın. Böyle düşünen tatlı(!) bir kız evlat yetiştirmek isteyen annelerin başına gelebilecek şüphesiz ‘en korkunç şey’ olan P!nk nedense bir türlü küllendiremediği aşk’a içinden geldiği gibi saydırmaya devam ediyor. Geçen yıl Jive’ın apar topar kapatılmasının ardından mecburen valizini toplayıp RCA’in yolunu tutan P!nk, ‘tatlı agresyon’unda zerre kadar azalma olmadan pistlere geri döndü. Alecia Beth Moore daha küçücük bir kızken Philadelphia barlarında şarkı söylerken P!nk lakabını almış. Onun aslında pek de ‘pembe’ biri olmadığını hatta dişini geçirdi mi çok kötü kanatabileceğini anlayan Babyface’in kulağından tuttuğu gibi stüdyoya kapatmasıyla pop âlemine kazandırdığı P!nk, ünlem işaretinden de anlayacağınız üzere tüm dayatmalara ve kurallara baş kaldıran bir hanım(!) kızımız. Malumunuz kendisi 12 yıldır aralıksız müzik yapıyor. Üstelik yıldızını sürekli parlak tutarak. Tüm bunları inat uslanacağına giderek daha ağzı bozuk, yer yer agresif ama her zaman eğlenceli biri olmayı da başarıyor. “Keşke arkadaşım olsa!” dediğimiz cinsten biri o.

Di
ğer yandan, nedense stüdyoya kapandığında bir türlü karakteri kadar sivrilip, çok uçlara gidemiyor. Bu yüzden yaklaşık dört yıllık aradan sonra yayımlanan ‘The Truth About Love’ın bize müzikal olarak yeni bir şey söylemediği gerçeğini es geçmemek gerek. Bir bütün olarak bakıldığında, eli yüzü son derece düzgün electro/rock tınlayan enerjik bir pop albümü olan ‘The Truth About Love’, P!nk hayranlarını büyük oranda tatmin edecektir kuşkusuz. Yine de daha fazlasını yapabileceğinden, deneysel pop’a parmağının ucuyla da olsa dokunabilecek kadar cesur olduğundan emin olduğumuz bir sanatçının bu derece stüdyo baskısı altında kalması insanı üzmüyor değil. Daha önceki albümlerinde de ona hatırı sayılır emeği geçen Billy Mann ile dirsek temasını kesmeyen P!nk, bu kez kendini Greg Kurstin’in güvenli kollarına bırakmış. Belki de sırf bu yüzden ‘The Truth About Love’ı bugüne kadar yapılmış en elektronik tınlayan P!nk albümü olarak tanımlamamız yanlış olmaz. Fakat Kurstin’in de yeterince özgün bir iş ortaya koyamadığı kabak gibi ortada.

Eminem ve nedense artık hiç benimseyemedi
ğimiz yeni adı Lily Rose Cooper’ı kullanan Lilly Allen’ın konuk kontenjanından boy gösterdiği ‘The Truth About Love’ daha öncekilerden pek farkı olmayan yeni bir ‘gaz albümü’. ‘Blow Me (Last One Kiss)’ten sonra gelen ikinci single ‘Try’a halihazırda rastlamış olmanız çok olası. Daha önce aynısından defalarca yaptığı tipteki muhtemel üçüncü single ‘How Come You’re Not Here’ ve açıkça Blur tınlayan ‘Slut Like You’ hemen dile yapışacak cinsten. Sözün özü “Denizden ne çıksa yerim” kafasındaysanız bu albüm tam size göre. Yok değilseniz bir sonraki albüme kadar bekleyin. Ne de olsa fakirin ekmeği umut...

 

 

 

0 adet yorum yazılmıştır. Yorumları okumak yada yorum yazmak için sisteme giriniz.



Yazıyı Tavsiye Et
 
Tavsiye Adresleri


Birden fazla adresi enter tuşunu kullanarak alt alta ekleyebilirsiniz.

E-Posta Adresiniz
Adınız Soyadınız
Notunuz

Tüm Hakları Saklıdır © 2005-2019