ISSN: 1301 - 3971
Yıl: 17     Sayı: 1821
Şu an 6 müzisyen gazete okuyor

Günün Mesajları


♪ Tüm Mavi Nota dostlarının ve ülkemizin Şeker Bayramını en içten dileklerle kutlar esenlikler dileriz!
editör - 02.05.2022


♪ 8 Mart"ı kadın goygoyculuğuna çevirmeden, mana ve ehemmiyetinin taşıdığı öz yapıdan koparmadan kutlanması dileğiyle, 8 Mart Emekçi Kadınlar Günü kutlu olsun
Mavi Nota - 08.03.2022


♪ Okurlarımızın ilgisine çok teşekkür ederiz!
Mavi Nota - 03.03.2022


♪ Mobildeyiz! Cep telefonu, tablet ve diğer mobil araçlarda bir tık uzağınızdayız!
editör - 17.01.2022


♪ 17. yaşımız kutlu olsun!
editör - 24.11.2021


♪ 20. yüzyılın en önemli birkaç sopranosundan birisi olarak görülen TC Devlet Sanatçısı Diva Leyla Gencer'in 93. doğum yıldönümünde saygı ve özlemle anıyoruz.
Mavi Nota - 10.10.2021


♪ Gazetemizin öğretmeni, eski danışma kurulu üyemiz, besteci ve akademisyen, hocaların hocası Sefai Acay'ı vefatının 5. yılında saygı ve özlemle anıyoruz!
Mavi Nota - 20.09.2021


♪ Mavi Nota şahane...
Can Çeliker - 18.08.2021


♪ Değerli dostumuz Keman sanatçısı Tuğrul Göğüş’ün beklenmedik anda vefatı bizleri derin bir üzüntüye sevketmiştir. Değerli arkadaşımıza Tanrıdan rahmet, kederli ailesine başsağlığı ve sabır diliyoruz.
Mavi Nota - 09.08.2021


♪ Harika bir kaynak, düşünüp, oluşturup, yaşatanlara minnet ve saygılar
oya kerimoğlu - 03.08.2021


Tüm Mesajlar

Anket


Klasik Batı Müziği dinler misiniz?

Sonuçları Gör

Geçmişteki Anketler

Tavsiye Et




Destekleyenlerimiz






 

Yazılar


“O” tek yenilgim, sonucuna itiraz ettiğim.Sayı: 392 - 12.09.2007


Onu kaybettim...

İlk cümlesiydi gözlerime bile bakamayıp ağzından dökülen.İçindeki sessizlik gözlerinin buğusuna karışmıştı.Gizli bir yılan gibiydi içini kemiren keder.Kıvılcımlara dönüşmüş dağınık hüzünleri çıkmak için an bekliyordu kalbinin köşesinden. Tozuna sığındığı bir enkaz gibiydi.Yutkunuyordu, bir söz yıkacak , içindeki buhranı dökecekti.Biriken katranı , boğacaktı sözcüklere..Hala bakıyor dumanlı dumanlı.Cesareti, karanlıklara sürülmüş yıldızlar kadar uzaktı ,yenik düşmüş anlatamıyordu.Tek sözcüğüydü, tek yoldaşıydı , günlerce gecelerce karanlığa gömüp tekrar tekrar dirilttiği ,diline doladığı,üstüne yüreğinin ağırlığını koyup vurgulayıp , anlam kazandırdığı,tek yenilgisi ; Kaybettim!

Uçup gitmişti uzaklara, gözlerin görmediği uçsuz bucaksız diyarlara...Gerçekler soğuktu , buz gibiydi sözcüklerde.Üşüyordu söyleyemediklerine esen rüzgarla.Bir buhar arıyordu içine sızacak, bir sıcaklıkla çözülecekti cesareti.Dize gelecekti,eriyecekti, anlatamadığı duygular.
Bir dost eli serçenin narinliğinde dokundu kalbine ve döküldü ıslak sözcükler birer birer.

“Artık gittiği yerden uzak bakışları “dedi... Devam etti.
Yanlışların ardındaki sığındığım tek doğruydu.
Karanlık bir odadaki tek bir ışık hasretiydi.
Kuvvetle içime çekip vermeye kıyamadığım, nefesimdi.
Aynalara karşı gülümseyişimdeki mahcup hallerimdi.
Geceleri günlere taşıyan sabah ışığında gizlenen, umudumdu.
Denizimde atmaya kıyamadığım son çakıl taşımdı.

Gönlümün sofrasından bölüştük ekmeğimizi, kırıntılarını bile paylaştık.
Hayatı görürdüm gözlerinin denizinde, martılar konardı kimi zaman dudağının ucuna.
Güzümün son yaprağıydı, rüzgârda savrulup ellerime alıp kokladığım, içime çektiğim.
Sonsuz yolculuğumda giderken, son durağımdı.
Yaşarken sütliman, gönül fitilini ateşleyendi.
Labirent hayatımdaki tek yol gösterici, pusulamdı.

Ruhuna yaslanıp uykulara dalıp, Gönlünde sabahladığımdı.
Karanlığa inat soğuk gecelerde, içimi ısıtandı.
Yağmurumdu, süzülen gökyüzünden.
Yorgunluğumdu, gözlerinin gölgesinde durduğum.
Noktalarımın arasına sıkışmış bir virgüldü, hiç bitmeyen.
Parçalanan düşlerimi toparlayıp, avucunda sunandı.
Yalnızlık durağımdaki tek yolcumdu, ömür yolunda.
Emanet ettiğimdi, yüreğine yüreğimi... yalnızlığımı...

Bir peri edasıyla dokundu son defa yanağıma...
Yüreğime akan şelale durdu. Zaman durdu “O” durdu.
Ayrılık rüzgârıyla uçurtmaya takıldı, sürüklendi, Umutlarımı taktı kuyruğuna, düşlerimi aldı.
Uçtu gökyüzüne pembelerimi, kırmızılarımı da aldı.
Geriye siyah ve gri kaldı. Renklerim gitti.”O” gitti.
Artık terkedilmiş bir viraneyim. Kapısı çalınmayan.

Yıldızlarım çalınmış. Geceyim, sönük.
Oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibiyim, gözlerim ağlamaklı.
Yapraklarım dökülmüş, boyun bükmüş bir ağacım, dirilemeyen.
En güzel şeyler bile yaban, sıradan.
Kurduğum cümlelerin öznesiydi, şimdi yüklemi.
Kalemimdeki anlamdı, kelimelerde öksüz kaldı düşlerde...
“O” tek yenilgim, sonucuna itiraz ettiğim.
 

Yazıyı Tavsiye Et

Tavsiye Et



Yorumlar


Bu yazıya 1 yorum yapılmış.

Yorumları okumak yada yorum yazmak için sisteme giriniz.