ISSN: 1301 - 3971
Yıl: 17     Sayı: 1820
Şu an 6 müzisyen gazete okuyor

Günün Mesajları


♪ Tüm Mavi Nota dostlarının ve ülkemizin Şeker Bayramını en içten dileklerle kutlar esenlikler dileriz!
editör - 02.05.2022


♪ 8 Mart"ı kadın goygoyculuğuna çevirmeden, mana ve ehemmiyetinin taşıdığı öz yapıdan koparmadan kutlanması dileğiyle, 8 Mart Emekçi Kadınlar Günü kutlu olsun
Mavi Nota - 08.03.2022


♪ Okurlarımızın ilgisine çok teşekkür ederiz!
Mavi Nota - 03.03.2022


♪ Mobildeyiz! Cep telefonu, tablet ve diğer mobil araçlarda bir tık uzağınızdayız!
editör - 17.01.2022


♪ 17. yaşımız kutlu olsun!
editör - 24.11.2021


♪ 20. yüzyılın en önemli birkaç sopranosundan birisi olarak görülen TC Devlet Sanatçısı Diva Leyla Gencer'in 93. doğum yıldönümünde saygı ve özlemle anıyoruz.
Mavi Nota - 10.10.2021


♪ Gazetemizin öğretmeni, eski danışma kurulu üyemiz, besteci ve akademisyen, hocaların hocası Sefai Acay'ı vefatının 5. yılında saygı ve özlemle anıyoruz!
Mavi Nota - 20.09.2021


♪ Mavi Nota şahane...
Can Çeliker - 18.08.2021


♪ Değerli dostumuz Keman sanatçısı Tuğrul Göğüş’ün beklenmedik anda vefatı bizleri derin bir üzüntüye sevketmiştir. Değerli arkadaşımıza Tanrıdan rahmet, kederli ailesine başsağlığı ve sabır diliyoruz.
Mavi Nota - 09.08.2021


♪ Harika bir kaynak, düşünüp, oluşturup, yaşatanlara minnet ve saygılar
oya kerimoğlu - 03.08.2021


Tüm Mesajlar

Anket


Klasik Batı Müziği dinler misiniz?

Sonuçları Gör

Geçmişteki Anketler

Tavsiye Et




Destekleyenlerimiz






 

Yazılar


The Beatles - 1965 (7. Bölüm)Sayı: - 12.04.2007


1965 yılına girilirken The Beatles, I Feel Fine ile Atlantik'in her iki yakasında da 1 numaraydı. Şarkı, İngiltere'de 5 hafta boyunca (10 Aralık 1964 - 7 Ocak 1965) 1 numarada kalmış, 13 hafta boyunca da ilk 50 listesinde yer almıştı. ABD'de ise 3 hafta boyunca (26 Aralık 1964 - 9 Ocak 1965) 1 numarada yer alan şarkı, 11 hafta boyunca ilk 100'deki yerini korumuştu.

11 Şubat 1965'te Ringo Starr, kuaförlük yapan Maureen Cox ile evlendi. Bu arada kuaför demişken, Ringo Starr'ın bir düşüncesini de paylaşmak istiyorum: Ringo, grubun popülaritesinin çok uzun sürmeyeceğini düşünüyor ve grup dağıldıktan sonra "Beatle Cut" saç kesimi yapmak üzere bir kuaför dükkânı açıp zengin olmayı tasarlıyordu. Ringo Starr'ın bu düşüncesinin çok da uzun ömürlü olmadığını söylemeye gerek yok sanırım.

Ringo Starr ve Maureen Cox evliliği üzerine George Harrison şöyle bir yorumda bulunmuştu: "The Beatles'ın imajının bundan sonra başka bir evliliği daha kaldırabileceğini sanmıyorum."

Bir not olarak eklemek gerekirse; Ringo ve Maureen çifti 1970'li yıllarda ayrılacak, daha sonra Ringo Starr, Barbara Bach'la ikinci evliliğini yapacaktı. Ringo Starr ve Barbara Bach'ın evlilikleri halen sürmekte.

1965 yılının 22 Şubat'ında ikinci The Beatles filmi Help!'in çekimlerine Bahama Adaları'nda başlandı. İlk başlarda adının "Eight Arms to Hold You" (Sana Sarılacak Sekiz Kol) olması düşünülen filmin konusu ise şöyleydi: Bir tarîkat için kutsal sayılan bir yüzük kaybolmuştur. Tarîkat üyeleri Beatles'ı televizyonda görürler, söz konusu kutsal yüzük de Ringo Starr'ın parmağındadır. Böylece tarîkat Ringo Starr'ın peşine düşer.

İlk Beatles filmi olan A Hard Day's Night'taki en başarılı oyuncunun Ringo Starr olduğunu gören yönetmen Richard Lester, bu filmi ağırlıklı olarak Ringo'nun üzerine kurmuştu.

Help!'in, şu ana kadar izlediğim en eğlenceli komedi filmlerinden biri olduğunu da ekleyeyim.

Dokuzuncu The Beatles 45'liği olan Ticket to Ride, B yüzünde Yes It Is yer almak üzere, 9 Nisan 1965'te Birleşik Krallık'ta, 19 Nisan'da ise ABD'de yayımlandı. Son derece güzel bir aksak davul ritmi üzerine kurulu olan şarkı, George Harrison'ın 12 telli gitarından çıkan, folk-rock etkilenimli bir gitar "riff"iyle açılmaktaydı. George Harrison gerek buradaki gitar "riff"iyle, gerekse daha önceki çalışmalarıyla özellikle The Byrds gibi folk-rock grupları üzerinde büyük bir etki yaratmıştı.

Ticket to Ride, İngiltere'de üç hafta boyunca (22 Nisan - 6 Mayıs 1965) 1 numarada yer aldı, 12 hafta süresince de ilk 50 listesindeki yerini korudu. ABD'de ise 22 Mayıs 1965 haftasında 1 numarada yer alan şarkı, 11 hafta boyunca ilk 100 listesinde yer aldı.

Bu sırada The Beatles, beşinci albümleri Help'in kayıtlarına da devam ediyordu.

***

24 Haziran 1965'te John Lennon'ın mizah içerikli ikinci kitabı da yayımlandı. 1964 tarihli "In His Own Write"ın (Kendi Yazdıkları) başarısı üzerine yayımlanan bu kitap da kelime oyunları üzerine kuruluydu. "Sözcükleri evirip çevirmeyi seviyorum." diyordu Lennon. Ne yazık ki bu kitabın henüz bir Türkçe çevirisi yapılmış ve yayımlanmış değil.

19 Temmuz'da onuncu The Beatles 45'liği Help!, B yüzündeki I'm Down ile birlikte ABD'de yayımlandı. 45'lik İngiltere'de 23 Temmuz'da piyasaya sürüldü. Help! yüzeysel olarak baktığımızda çok eğlenceli bir şarkı gibi gelir kulaklarımıza; aslında bunu sağlayan The Beatles prodüktörü George Martin'dir. Oldukça depresif sözlere sahip olan Help!, John Lennon'ın bir imdat çağrısıdır adeta.

John Lennon, yıllar sonra verdiği ropörtajların birinde bu şarkıyı yazdığı dönemde çok mutsuz olduğunu, hiçbir şeyin onu tatmin etmediğini açıklıyor, "O dönem benim şişman Elvis dönemimdi." diyordu. Şarkının temposunu da oldukça yavaş tutan Lennon'ı George Martin ikna etti ve ortaya rock tarihinin en sağlam şarkılarından biri çıktı.

Help!, üç hafta boyunca (5-19 Ağustos 1965) Birleşik Krallık listelerinin 1 numarasındaydı, 14 hafta boyunca da ilk 50'deki yerini korudu. ABD'de ise yine üç hafta boyunca (4-18 Eylül 1965) 1 numarada kalan şarkı, 13 hafta boyunca ilk 100'de yer almayı başardı.

Help!

6 Ağustos 1965'te beşinci The Beatles albümü Help! yayımlandı. Albümde 10 adet
Lennon/McCartney, 2 adet Harrison çalışması ve 2 de "cover" bulunuyordu:

A yüzü

1. Help! [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
2. The Night Before [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-
3. You've Got to Hide Your Love Away [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
4. I Need You [Harrison]
5. Another Girl [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-
6. You're Gonna Lose That Girl [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
7. Ticket to Ride [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-

B yüzü

1. Act Naturally [Morrison/Russell]
2. It's Only Love [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
3. You Like Me Too Much [Harrison]
4. Tell Me What You See [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
5. I've Just Seen a Face [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-
6. Yesterday [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-
7. Dizzy Miss Lizzy [Williams]

Bu albüm The Beatles'ın belki de en arada kalmış döneminin en arada kalmış albümü. Sada olarak bir önceki albüm olan Beatles for Sale'e daha yakın; ancak yine de tüm Beatles üyelerinin kendini bir önceki albüme göre çok daha fazla geliştirdikleri de bir gerçek. Bu gelişimi John Lennon, özellikle Help! ve You've Got to Hide Your Love Away'e yazdığı sözlerle; Paul McCartney ise günden güne daha mükemmelleşen melodi yaratma kabiliyetiyle gösteriyordu. Efsanevi Yesterday bu albümdeydi ve ilk kez bir rock kaydında "yaylı çalgılar dörtlüsü" yer alıyordu. Aslında Yesterday'e bir Paul McCartney solo çalışması olarak bakmak da mümkün; çünkü beste ona aitti ve şarkının kaydında kendisinin çaldığı bir akustik gitar ve bir yaylı çalgılar dörtlüsü yer almaktaydı. McCartney dışında hiçbir Beatles üyesinin şarkıya kayıt sırasında bir katkısı olmamıştı. George Harrison ise bir Beatles albümüne ilk defa iki bestesiyle birden katkıda bulunmaktaydı. Ayrıca gitar çalmadaki ustalığını gün geçtikçe artıran Harrison, pek çok gitaristi derinden etkilemeye başlamıştı. Ringo Starr ise Act Naturally'ye vokal yapmakla içindeki "country" sevgisini dinleyicilerle paylaşmakta, davul çalışına ise her geçen albümde yeni bir tarz getirmekteydi. Özellikle Ticket to Ride'da çıkardığı iş çok başarılıydı.

The Beatles, Help! albümüyle müzik endüstrisinin belirlediği sınırların bir parça daha dışına çıkmıştı, bir sonraki albümde ise pek çok yenilik bizi bekliyordu.

15 Ağustos 1965'te The Beatles New York'taki Shea Stadyumu'nda bir konser verdi. 56.000 kişinin izlediği bu konserde The Beatles, rock tarihinin o güne kadarki en kalabalık kitlesini bir araya getirmeyi başarmıştı.

The Beatles'ın ikinci filmi Help! 23 Ağustos'ta gösterime girdi. Film, 1 milyon 250 bin dolara mal olmuştu. Bahama Adaları, Alp Dağları ve İngiltere'de çekilen filmin buralarda çekilmesinin en büyük sebebi Beatles üyelerinin hem deniz, kum ve güneş tatili; hem de bir kış tatili yapmak istemeleriydi.

16 Ekim 1965'te Beatles üyeleri, Kraliçe ve İngiliz hükümeti tarafından MBE (Member of the Order of British Empire) madalyasıyla nişanlandırıldı. Bunun üzerine bu madalyayı daha önceden almış olan bir kısım asker ve politikacı madalyalarını birer birer geri vermeye başladı. Onlara göre The Beatles üyelerinin bu madalyayı almaları, madalyanın değerini düşürmüştü; kaba ve zevksiz insanlar olan
Beatles üyeleriyle aynı madalyayı taşıyor olmak utanç vericiydi. Bunun üzerine John Lennon "Onlar bu madalyayı insanları öldürdükleri için aldılar, demek ki biz daha çok hak ediyoruz." cevabını verdi. 1969 yılında ise İngiltere'nin dış politikasını protesto etmek amacıyla bu madalyayı geri verecekti.

***

3 Aralık 1965'te Rubber Soul albümüyle aynı anda The Beatles'ın on birinci 45'liği Day Tripper/We Can Work It Out yayımlandı. Bu 45'lik müzik tarihindeki ilk "çift A yüzlü" 45'likti. Plağın her iki yüzü de A yüzüydü, B yüzü yoktu. Bu durum, her iki şarkının da aynı derecede iddialı olduğunu belirtiyordu.

Day Tripper, belki de The Beatles'ın o zamana kadar yaptığı en "sert" şarkıydı. Bir kere son derece marjinal sözler ve çok sağlam bir gitar "riff"i içermekteydi. Şarkının sözleri, kimilerine göre bir uyuşturucu müptelasından, kimilerine göre ise bir fahişeden bahsetmekteydi; muhtemelen her iki özelliği de barındıran birisiydi söz konusu karakter. John Lennon'ın bestelediği Day Tripper müzikal açıdan soul ve r&b'ye çok yakın bir gitar "riff"ine sahip olan ve davulun, basın, gitarların son derece "sıkı" çalındığı bir şarkıydı. John Lennon bir ropörtajında, gitar "riff"ini The Rolling Stones'un Satisfaction isimli şarkısındaki "riff"'i çalmaya çalışırken bulduğunu söylemişti.

We Can Work It Out ise müzikal olarak daha karmaşık bir yapıdaydı. Genel olarak Paul McCartney'e ait olan bestenin "köprü" kısmını John Lennon yazmıştı. Söz konusu kısma geçilirken ritm çok başarılı bir şekilde değişmekte, bu kısımdan sonra yeniden güzel bir geçişle şarkının ana bölümüne devam edilmekteydi. Şarkıda John Lennon, Harmonium adı verilen bir enstrüman çalmaktaydı. Bir yandan üflenirken, bir yandan tuşlarına basılarak çalınan bu enstrüman, mızıka ve akordeon arası nefis bir sada vermekteydi. Sözleri ise bitmek üzere olan; ancak kurtarılmaya çalışılan bir aşktan bahsediyordu.

Day Tripper/We Can Work It Out 45'liği beş hafta boyunca (16 Aralık 1965 - 13 Ocak 1966) İngiltere listelerinin 1 numarasında yer aldı, 12 hafta boyunca da ilk 50'deki yerini korudu. Amerika listelerinde ise 3 hafta boyunca (8 - 29 Ocak 1966) 1 numaraya yerleşen 45'lik, 12 hafta boyunca ilk 100 listesinde yer almayı başardı.

Çift A yüzlü olan 45'likte We Can Work It Out, radyolarda Day Tripper'dan daha çok çalıyordu. Bunun en büyük sebebi ise Day Tripper'ın oldukça aykırı sözleriydi.

***

Rubber Soul

3 Aralık 1965'te The Beatles'ın altıncı albümü Rubber Soul yayımlandı. Albümde 1 adet Lennon/McCartney/Starkey çalışması, 11 adet Lennon/McCartney çalışması ve 2 tane de George Harrison bestesi yer almaktaydı. Bu albümle birlikte The Beatles cover şarkılara albümlerinde yer vermemeye başlamıştı:

A yüzü

1. Drive My Car [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-
2. Norwegian Wood (This Bird Has Flown) [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
3. You Won't See Me [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-
4. Nowhere Man [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
5. Think for Yourself [Harrison]
6. The Word [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
7. Michelle [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-

B yüzü

1. What Goes On [Lennon/McCartney/Starkey]
2. Girl [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
3. I'm Looking Through You [Lennon/McCartney] -asıl besteci: Paul McCartney-
4. In My Life [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-
5. Wait [Lennon/McCartney]
6. If I Needed Someone [Harrison]
7. Run for Your Life [Lennon/McCartney] -asıl besteci: John Lennon-

Rubber Soul albümüyle birlikte The Beatles, hem müzikal anlamda hem de şarkı sözleriyle olgunluğa kavuşmuştu artık. Nowhere Man, In My Life gibi sofistike şarkılar John Lennon'ın eseriydi. Girl'deki Yunan ve Alman müziğine göndermeler de dikkat çekiciydi. Norwegian Wood'da baştan sona bir öykü anlatılıyordu ve bu şarkıda George Harrison'ın çaldığı sitar da rock tarihinde bir ilkti. George Harrison sitarı ilk kez Help! filminin setinde görmüş ve duymuş, sonrasında da Ravi Shankar'ın plaklarını dinleyerek Hint müziği ve sitardan çok etkilenmeye başlamıştı. Norwegian Wood'la birlikte de sitarı The Beatles ve dolayısıyla rock müziğine sokmuş oluyordu. George Harrison bu albüme iki bestesiyle de katkıda bulunmuştu: Think for Yourself ve If I Needed Someone. Daha önceki çalışmalarıyla The Byrds ve benzeri grupları etkileyen The Beatles ve George Harrison, bu sefer etkileyen değil etkilenen taraf olmuştu; If I Needed Someone, George Harrison'ın The Byrds'den etkilenerek yaptığı bir şarkıydı. Bu albümle birlikte Paul McCartney'in bas çalışının da mükemmel bir seviyeye geldiğini görüyoruz. Paul McCartney, Michelle gibi bir klasik besteleyerek melodi yaratmadaki ustalığını bir kez daha sergiliyor; Drive My Car gibi bir "rock" şarkısını yaparken, şarkının sözlerinde bir öykü anlatarak lirikal anlamda da John Lennon'dan aşağı kalmadığını gösteriyordu. Ringo Starr da bu albümle birlikte ilk defa bir şarkının yapım sürecine katılmıştı. What Goes On'u seslendiren Ringo, şarkıdaki sözlerin bir kısmını yazmış, şarkının bestelenme sürecine de katkıda bulunmuştu.

Rubber Soul rock müzik için büyük bir kilometre taşıydı. Albüm çıkarmaya yalnızca iki yıl önce başlamış olan bir grubun müziklerini bu kadar ileri noktalara taşımaları çok önemli bir durumdu. Rubber Soul'la birlikte bir çok anlayış değişti. Belki Rubber Soul'da yine önemli miktarda aşktan bahseden şarkı vardı; ama hem bu aşktan bahseden şarkıların sözleri basit olmaktan iyice sıyrılmış, hem de aşk dışında başka konular da kendine iyiden iyiye yer bulmaya başlamıştı.

The Beach Boys'un beyni Brian Wilson şöyle diyor: "The Beatles Rubber Soul'u yapmıştı, ve ben gerçekten buna hazır değildim. Rubber Soul, daha önce yapılmış hiçbir albüme benzemiyordu. Birbiriyle inanılmaz derecede uyumlu şarkıların bir araya geldiği bu koleksiyon beni cidden uçurmuştu. Daha sonra stüdyoya girdim ve seslerle deneyler yapmaya başladım. Bu albüme iyi bir şeyle meydan okumalıydım ve Pet Sounds'u yarattım."

The Beach Boys albümü olan Pet Sounds, Rubber Soul'a karşı bir meydan okumaydı. Söz konusu albüm bugün rock tarihinin en önemli bir kaç albümünden biri olarak gösteriliyor, elbette Rubber Soul ile birlikte.

-Burada bir de not ekleyeyim: 1967 tarihli Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band albümü de, The Beach Boys'un Pet Sounds'undan etkilenerek yapılmıştı. Fikir de Paul McCartney'indi. Yazı dizimin dokuzuncu bölümünde bu konudan ayrıntısıyla bahsedeceğim.-

John Lennon ise Rubber Soul hakkında şunları söylüyor: "Yalnızca daha iyiye gidiyorduk; hem teknik açıdan hem de müzikal açıdan, hepsi bu. Sonunda istediğimiz kadar stüdyoda çalışabilir duruma gelmiştik, önceden vaktimiz sınırlıydı ve stüdyoda neyi nasıl yapacağımızı da pek bilmiyorduk. Rubber Soul kayıtları sırasında teknik nedir, onu öğrendik. Bir albüm yapmanın ne demek olduğunu artık daha iyi biliyorduk, hepsi bu; ve pek çok şey üzerinde kontrol sağlamayı başarmıştık."

Devamı bir sonraki yazıda...



Yazıyı Tavsiye Et

Tavsiye Et



Yorumlar


Bu yazıya henüz yorum yapılmadı.

Yorumları okumak yada yorum yazmak için sisteme giriniz.